dagboek – WLB Eindhoven 2015

Enkele maanden geleden heeft ondergetekende, na 5 jaar zelfstandig ondernemen, noodgedwongen zijn zelfstandigheid moeten beëindigen. De crisis duurde voor hem helaas te lang. Als gevolg daarvan belandde hij direct in de bijstand. Hij bleek ineens vogelvrij te zijn verklaard. Want 2 weken later bleek hij in de handen te zijn gevallen van het regime van het Werkleerbedrijf Eindhoven. Zijn uitkering was toen nog in behandeling.

Tot enkele maanden geleden werkte hij 28 jaar lang moeiteloos 40-60 uur per week. Als werknemer en de laatste 5 jaar als zelfstandige. Hij achtte zichzelf 28 jaar lang nooit ziek genoeg om niet te werken. Juist omdat hij juist enorm graag werkt en daar heel veel inspiratie, voldoening en energie voor terugkrijgt.

Maar ook hij als ex-zelfstandige, heeft de afgelopen maanden de onmenselijke en middeleeuwse vernederingen van ongeschoolde arbeid onder dwang, intimidatie, indoctrinatie, financiële bedreiging, algehele schoffering, en de totale minachting des persoons door het WLB-regime te Eindhoven, persoonlijk moeten ondergaan. Hij heeft er zich met moeite beheersend dooreen gesleept om zo te mogen, en te kunnen leven.

Niet iedereen ervaart dit WLB-regime hetzelfde. Maar het merendeel van al deze vogelvrij en rechteloos verklaarde burgers, ondergaat dit effectief als zeer zwaar bestraffend en extreem vernederend. Het onder dwang uitvoeren van volkomen ongeschoolde arbeid in een ruimte met extra intimiderende bewakers, maken duidelijk dat het hierbij niet gaat om ondersteuning zoals beweert wordt, maar om een onverhulde keiharde bestraffing. Een bestraffing die nauwelijks afwijkt van de ‘arbeidscomponent’ voor al dan niet criminele gedetineerden in een penitentiaire inrichting.

Het een aantal uren per week in groep, de ‘leer-component’ bespreken van o.a.; Hoe zo snel mogelijk weer een betaalde baan te vinden, is in exemplarische gevallen wellicht behulpzaam. Door hen zullen elementen hiervan als enigszins nuttig ervaren worden. Het merendeel echter, ervaart ook dit als schofferend, belerend, bestraffend, bedreigend, zwaar onderschattend en totaal minachtend.

De zogenaamd positieve resultaten van de hoge uitstroom naar betaald werk worden door het WLB en gemeente Eindhoven met trots gemeld. Hierbij wordt gemakshalve vergeten dat velen deze schoffering zo snel mogelijk zelf willen beëindigen. Zij vluchten daarom maar in een dan willekeurige baan. Vaak blijken die slechts voor slechts maximaal 4 maanden een uitweg te bieden. Al dan niet met behoud van de uitkering tijdens een reguliere proeftijd. Werkgevers blijken in de rij te staan om al deze kwetsbare, zwaar getraumatiseerde en ‘gewillige slachtoffers’ te misbruiken. Het zijn immers nagenoeg gratis arbeidskrachten. Maar die bedrijven accentueren uiteraard hun ‘sociale betrokkenheid’.

De maatschappij verwacht/eist een tegenprestatie van burgers met een (Bijstands-)uitkering. Met 650.000 werkloze werkzoekenden en slechts 120.000 vacatures (CJIB Feb. 2015), is het vinden en aangenomen worden voor een baan geen vanzelfsprekendheid meer.

Anno 2015 wordt het gestaag oplopende aantal Bijstandsgerechtigden bestraft met 3 maanden lang onmenselijke en middeleeuwse vernederingen van ongeschoolde arbeid onder dwang, intimidatie, indoctrinatie, financiële bedreiging, algehele schoffering en totale minachting des persoons door onder meer het WLB-regime van de gemeente Eindhoven.

1) 99,9% Van de Nederlandse burgers is werkwillig, werkt graag en krijgt daaruit voldoening.
2) 99.9% Van de Nederlandse burgers is geschoold en prima in staat om zelfstandig betaald werk te vinden. Er dienen daarentegen wel voldoende banen te worden aangeboden. Er dient ook een substantiële kans op een baan te zijn. Die kans is met inmiddels 650.000 werkloze werkzoekenden, een nog steeds zeer zwakke economie en een almaar sneller teruglopend aantal arbeidsplaatsen, almaar kleiner aan het worden.

De consequentie van dit beleid is dat alle Bijstandsgerechtigden steeds onmenselijker bestraft worden. Bestraft met financiële en daardoor directe persoonlijke bedreigingen, minachting, intimidatie, indoctrinatie en totale vernedering. De absurditeit van ‘verplicht vrijwilligerswerk’ wordt inmiddels al normaal gevonden en binnenkort zal zelfs het massaal deporteren van mensen ook weer actueel gaan worden.

Hij hoopt dat de huidige en de toekomstige bijstandsgerechtigden een menswaardig ‘Recht op Leven’ gegund zal worden.dwangarbeidersverzet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>