dagboek – WLB Eindhoven 2016

Ik schrijf u omdat ik u graag mijn verbijsterende ervaring over de gang van zaken bij het WerkLeerBedrijf (WLB) wil vertellen zodat iedereen weet hoe het daar aan toe gaat. Ondanks alle eerdere signalen of klachten, worden bijstandsgerechtigden in sommige trajecten nog steeds respectloos en agressief behandeld en is het WLB werkklimaat nog steeds repressief, onveilig, stressverhogend en absoluut demotiverend. De deelnemers raken hun eigenwaarde en zelfvertrouwen kwijt en zijn bang voor sancties. Zo was één van de deelnemers ziek, maar ging toch omdat ze bang was voor sancties. Een andere maakte foto’s van het obstakel op de weg om maar met bewijs te kunnen komen waarom ze te laat is.

Om bij het begin te starten. Ik ben academisch opgeleid en na tientallen jaren werkzaam te zijn geweest, raakte ik in 2013 werkloos. Ik dacht weer snel aan ‘t werk te kunnen. Na WW, leefde ik een tijd op mijn spaargeld omdat ik geen beroep wilde doen op de bijstand. Uiteindelijk na meer dan 200 sollicitaties en zonder inkomen moest ik toch bijstand aanvragen. Dit was eind juli 2016. Daarop kreeg ik de generalist van Wijeindhoven op bezoek, die veel praatte hoe fijn het toch was om werk te hebben. Ja lekker he..

Hij vertelde dat hij niet eens een opleiding had om als generalist aan het werk te kunnen. In ieder geval meldde hij mij aan voor een traject bij het Werk Leer Bedrijf. Vanaf begin september 2016 heb ik daar het traject van 12 weken gevolgd, 22 uur per week. De werkzaamheden bestonden uit het 16 uur timmeren en schroeven voor een commercieel bedrijf. Dit is zogenaamd om werknemersvaardigheden te leren. Het is een lachertje. Ik vraag me af hoeveel de gemeente en het WLB hieraan verdienen. Het bedrijf krijgt zijn producten en wij krijgen immers geen loon. En het WLB krijgt het hele jaar door arbeidskrachten voor nul euro. Tel uit je winst.

Maar dit was nog niet het ergste. Zes uur per week kregen we ook een training. Deze werd gegeven door een casemanager in dienst van de gemeente Eindhoven. Alle andere medewerkers van het WLB behandelden mij wél fatsoenlijk maar deze casemanager niet. Vanaf dag 1 werd ik, samen met andere groepsleden, onbeschoft, respectloos, agressief en intimiderend behandeld. De inhoud van de training door deze casemanager bestond eruit dat hij monologen van meer dan een uur hield over zichzelf, agressieve discussies voerde met individuele deelnemers of new-age verhalen stond te vertellen.

Hij vertelde ook dat hij niet eens een opleiding had om dit werk te doen, maar als voormalig cliënt bij het WLB, via WLB in dienst was genomen. Nadat ik hem zonder succes had aangesproken op zijn gedrag, nam hij mij de volgende dag apart in een kamer. In een monoloog van ruim 30 minuten bekritiseerde hij mijn houding. Later zei hij mij dat “er wel iets mis met mij zou zijn” omdat ik nog geen werk had gevonden.

Ik ben de incidenten bij gaan houden. Na het zoveelste incident heb ik een gesprek aangevraagd met de leidinggevende van het WLB. Mijn geschreven lijst van concrete voorbeelden uit de training van het respectloze en onprofessionele gedrag van deze casemanager heb ik hem, op zijn verzoek, overhandigd. Een week later heeft hij mij verzocht om een drie-gesprek. Ik heb aangegeven dat ik dat niet graag aanging, gezien mijn ervaringen met het gedrag van de casemanager. Toch ben ik dit drie-gesprek aangegaan omdat de leidinggevende mij een veilig klimaat en een constructieve insteek van het gesprek had beloofd. Ik had beter moeten weten. Toen ik vertelde over het gesprek van de casemanager met mij, ontkende hij keihard dat dit gesprek ooit had plaatsgevonden. Precies het welles-nietes spelletje dat ik op basis van mijn ervaringen met deze casemanager verwachtte.

Ik stelde de leidinggevende nogmaals voor, navraag te doen bij andere cliënten of medewerkers die tijdens de training ook aanwezig waren. Hierop reageerde hij niet. In plaats daarvan zei hij dat mijn traject wordt afgesloten en dat was het einde van het gesprek. Hij vermeldde ook nog dat er geen opleiding zou bestaan voor het vak casemanager, omdat ik de houding, het gedrag en de inhoud van de training van de casemanager zwaar onprofessioneel vond.

Uiteraard heb ik het gemeentelijke enquête-formulier van het WLB ingevuld. Op 1 na zijn geen van de onderwerpen zoals die staan in deze enquête behandeld in mijn traject. De training was totaal in tegenstelling tot vraaggericht werken, maatwerk, activering.

Tot slot maak ik mij ernstig zorgen over het feit dat ik als inwoner en buurtvrijwilliger van Eindhoven door medewerkers van de gemeente behandeld wordt conform de richtlijnen uit het Programma Inwoners- en Overheidsparticipatie, maar dat ik (en mijn groepsgenoten uit de WLB-training) als uitkeringsgerechtigde respectloos, intimiderend en met vooroordelen word behandeld. Ik hoop van harte dat mijn signaal aan u leidt tot positieve verandering; ik wil heel graag dat inwoners van Eindhoven nooit meer op bovenstaande manier worden behandeld door het WLB. Als inwoner van Eindhoven schaam ik mij hier diep over.

dwangarbeidersverzet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>